vipralambha-śṛṅgāra technical_term

BRHADDEŚĪ ¹¹⁶ [अनु॰ २००] अस्यार्थः -मालवकैशिको मध्यमग्रामसम्बन्धः कैशिकीज?ातेर्ज?ातत्वात् । षड्ज?ो ग्रहोंऽशो न्यासश्च । धैवतस्यात्राल्पत्वम् । प्रयोगे निषादोऽत्र काकली । पूर्णस्वरश्चायम् । ^८७विप्रलम्भे शृङ्गारे प्रयोगो काकलिः चास्य विनियोगः। वीरादिको रसः। षड्ज?ादिमूर्छना । आरोही वर्णः । अलङ्कारः प्रसन्नमध्यमः । दक्षिणे कला, वार्तिके कला, चित्रे कला । स्वरपदगीते चच्चत्पुटादितालः । [वेसराणा ग्रामविभागः] इदानी वेसराणा ग्रामविशेषो दर्श्यते - दुश्यते टक्करागश्च सौवीरस्तथा वै टक्ककेशिकः। बोट्टरागश्च षड्ज?ाख्ये भवेद् वेसरषाडवः ॥ ३२९॥ हिन्दोलकस्तु विज?्ञेयो मध्यमग्रामसम्भवः। मालवपञ्चमश्चैव मालवकैशिकस्तथा ॥ ३३०॥ इति वेसरका प्रोक्ता सर्वे निश्चितलक्षणा। स्वराणा दृश्यते वेगस्तेन वेगस्वराः स्मृताः ॥३३१॥ [ङ. साधारणरागाः] शुद्धा भित्राश्च गौडाश्च तथा वेगस्वराः परे । ^८८कथिताः साम्प्रतं ^८९वक्ष्ये सप्त साधारणांस्ततः ॥३३२॥ कथिता यत्र तान् [अनु॰ २०१] ननु साधारणाना कथं साधारणत्वम् ? उच्यते । पूर्वोक्ताना सर्वेषा रागाणा या गीतयस्ताभिर्ज?ायमान- (র্জী/র্জা) ॰मा त्वात् तेषा साधारणत्वम् ,एतत् साधारणगीत्या गीयमानत्वात् । तथा चाह कश्यपः - (র্জী?র্জা) ‘‘सप्त साधारणाः प्रोक्ताः ^९०सर्वगीतिसमाश्रयाः ।’’ पञ्च